ภาพที่ผมเห็นหลังจากที่กินอาหารเสร็จเกือบจะทุกมื้อ
คือข้าวที่กระจัดกระจายเต็มจาน อาหารที่เหลือจากการกิน
ไม่ว่าครั้งนี้จะเป็นครั้งที่เท่าไหร่แต่ผมก็อดแปลกใจไม่ได้...ว่า...
เหตุใดคนอื่นๆจึงไม่กินข้าวให้หมดจาน
อาจจะเป็นเพราะอิ่ม(ทำไมต้องสั่งเยอะ)
อาจจะเป็นเพราะว่ากินมากไม่ได้(ก็บอกแม่ค้าก็ได้ว่าไม่ต้องทำมาก)
อาจจะเป็นเพราะไม่ได้หิว(แล้วเสือกจะกินทำไม)
ภาพเหล่านี้ผมมักจะเห็นประจำในงานเลี้ยงภายในมหาวิทยาลัย
มันทำให้ผมยิ่งรู้สึกแปลกใจมากขึ้นกว่าเก่า
คนรุ่นใหม่กินทิ้ง กินขว้าง....โดยไม่เคยสำนึกในรากเหง้าเรยหรือว่า
บรรพบุรุษของพวกเค้าคือเกษตรกร
พวกเค้าไม่เห็นคุณค่าของต้นข้าว แมลงหมู ไก่ ปลา ผักต่างๆ
ที่สละชีวิตอันมีค่ามาเป็นอาหารให้ใครได้มีชีวิตรอดต่อไป
เมื่อไม่เคารพ...จึงไม่อาจจะมองเห็นถึงคุณค่า
เมื่อไม่สามารถมองเห็นคุณค่า...ก็ยากที่ทำจิตใจให้เคารพ
ผมกินข้าวหมดทุกจานครับ กินแต่พองาม ไม่อิ่ม ไม่หิว แต่พอเพียง พอเพียงสำหรับการดำเนินชีวิตระหว่างมื้อ
